info@visitkutaisi.com (+995)557263153 / (+995)593548507 Broszura 2015 / 2014
Historia

Imeretia jest jednym z regionów historyczno-geograficznych Zachodniej Gruzji. Jej granice wyznaczają: od wschodu Góry Lichskie, od zachodu rzeka Cchenisckali, od północy Wielki Kaukaz, a od południa Góry Mescheckie.

Imeretia podzielona jest geograficzne na dwa regiony – Górna Imeretia oraz Dolna Imeretia, a administracyjnie na 11 dystryktów: Bagdadi, Cchaltubo, Charagauli, Choni, Cziatura, Saczchere, Samtredia, Terdżola, Tkibuli, Wani i Zestaponi.

Pierwsi ludzie pojawili się w regionie w okresie paleolitu. Pozostałości pradawnych osad odnaleziono w Kutaisi, Wani, Szorapani, Warciche oraz w innych miejscach. W czasach anytcznych przez terytorium Imereti prowadziła bardzo ważna, międzynarodowa droga handlowa nazywana Jedwabnym Szlakiem, która łączyła świat zachodni z krajami wschodu.

Od III do VII wieku o panowanie nad regionem Imereti walczyli między sobą Grecy i Persowie. W 735 roku arabski dowódca zniszczył twierdzę Kudżi, znajdującą się w stolicy Egrisi. Podczas wojny z arabami zginęli dwaj bracia, Dawid i Konstantyn, wywodzący się z książecej rodziny Mcheidze z Argweti. Kościół uznał braci za świętych i aby ich uhonorować, na zakolu rzeki Ckalcitela został zbudowany monastyr Mocameta (nazwa pochodzi od gruzińskiego słowa „mocametoba”, które oznacza męczeństwo).

Pod koniec VIII wieku Bagrat szlachcic z Abchazji wywodzący się z dynastji Bagratydów, zbuntował się przeciwko Bizancjum i ogłosił się królem. Zjednoczył Zachodnią Gruzję, stolicą kraju ustanowił Kutaisi. Tam też, w 978 roku, Bagrat III został ukoronowany na pierwszego króla zjednoczonej Gruzji. W 1003 roku w Kutaisi ukończono budowę katedry ufundowanej przez króla. Katedrę nazwano jego imieniem i stała się ona symbolem zjednoczonej Gruzji.

W XV wieku, po upadku monarchi, powstało Królestwo Imereti. Zcaliło ono całą zachodnią Gruzję, jednak w XVI wieku królestwa Abchazji, Megrelii, Swanetii i Gurii zdecydowały się na odłączenie od Imereti. Królestwem rzadził król z zachodniej gałęzi dynasti Bagratydów. Nie miał on jednak posłuchu wśród niektórych szlachciców z Imeretii i był uciskany przez władców Gurii i Odiszi.

W latach 60-tych i 70-tych XVII wieku w Kutaisi, Szorapani, Cuckwati i Bagdati stacjonowały tureckie wojska. Król Salomon I z pomocą rosyjskiego generała Totlebena wypędził wroga z kraju. Walczył on również z krnąbrnymi feudałami. Obalił władców w regionie Raczy i oślepił raczyńskiego szlachcica Rostona Ckheidze wraz z jego siedmioma synami. Król zniósł niewolnictwo, a w 1757 roku pokonał wojska tureckie w bitwie pod wioską Khresili. W 1784 roku, po śmierci Solomona I, władza centralna osłabła jednak Solomonowi II udało się na nowo wzmonicnić królestwo.

W 1804 roku Królestwo Imereti weszło pod protektorat Rosji, a następnie w 1810 roku zostało wcielone do Królestwa Rosyjskiego. Solomon II uciekł do Trabzon w Turcji, gdzie zmarł w 1815 roku. Jego ciało sprowadzono do Gruzji dopiero w 1990 i pochowano w kompleksie monastycznym Gelati. Nie chcąc zaakceptować nowego reżimu, w latach 1819-1820 mieszkańcy Imereti kilka razy buntowali się przeciwko Rosjanom.

W pierwszej połowie XIX wieku w Kutaisi otwarto szkołę zimową i gimnazjum klasyczne, do którego uczęszczało wielu znanych gruzińskich pisarzy m.in.: Akaki Cereteli, Niko Nikoladze czy Galaktion Tabidze. W 1840 roku region Imereti podzielony był na cztery dystrykty: Wani, Szorapani, Kutaisi i Raczę. Rosyjski król stopniowo obalał kolejne księstwa, i tak w 1857 roku obalił Księstwo Megreli, w 1858 Księstwo Swaneti, a w 1864 Księstwo Abchazji. W 1865 roku rząd zniósł pańszczyznę co odegrało bardzo dużą rolę w rozwoju burżuazji. Coraz większy postęp przemysłowy, który następował w kraju był popierany przez wielu gruzińskich robotników.

Budowa linii kolejowej wpłynęła na znaczną poprawę sytuacji gospodarczej w Gruzji. Pierwsza linia łącząca Cziaturę z Poti (miasto portowe) powstała w 1871 roku. Następnie w 1872 roku została zbudowana trasa kolejowa z Poti do Tbilisi, a w 1877 roku Kutaisi połączone zostało z Trans Kaukaską Linią Kolejową.

Lata 60-te i 70-te XIX wieku to bardzo ważny okres w historii Gruzji. Wtedy to narodowy ruch niepodległościowy kierowany był przez nową generację nazywaną Tergdaleulebi. Reprezentowała ją gruzińska inteligencja w tym: Ilia Czawczawadze, Akaki Cereteli, Niko Nikoladze i inni. Tergdaleulebi nazywano rewolucyjną demokratyczną szkołę myśli społecznej zrzeszającą ludzi, którzy otrzymali wyższe wykształcenie w Rosji. Termin oznacza dosłownie „ten, który pił wody Tereku”, czyli ten, który był w Rosji.

Wielki, gruziński twórca Akaki Cereteli spędził większość swojego życia w Kutaisi. Nazywał miasto Samaiso (nazwa wywodzi się od gruzińskiego słowa „maj”). W Kutaisi żyło również wielu innych znanych Gruzinów, jak aktor teatralny Lado Meshiszwili, poeta Tycjan Tabidze czy kompozytor muzyki klasycznej Zakaria Paliashwili.

W regionie Imereti znajduje się bardzo dużo historycznych zabytków, w tym Katedra Bagrati, kompleks monastyczny Gelati, monastyr Mocameta, zamek anytczny Szorapani czy miasta antyczne Vani i Kutaisi.

Najważniejszą gałęzią przemysłu w Imereti jest rolnictwo, a w szczególności uprawa warzyw i owoców. W regionie są 4 elektrownie hydroelektryczne: Rionhess, Gumathess, Varcikhehess, Dzevrulhess.

W Imereti wystepuje niezwykle dużo złóż surowców mineralnych. Głównym bogactwem jest mangan z Cziatury, węgiel z Gelati i Tkibuli, glina, marmur oraz wapień.

Region słynie również ze swoich wód mineralnych z Sairmy (dystrykt Bagdati) i Nunisi (dystrykt Charagauli) oraz 53 sanatoriów i ośrodków wypoczynkowych. Najbardziej znane znajdują się w Cchaltubo, Sairmie i Sulori.

Na terytorim Rezerwatu Przyrody Sataplia znajdują się ślady dinozaurów oraz jaskinie krystaliczne.

 

Mapa dystryktów

Mapa Gruzji

Mapa Imereti

 

 

 

 

BLOG
Adres: Gruzja, Kutaisi, 4600. Gorki ul #18
E-mail:info@visitkutaisi.com
Telefon:(+995)557263153 / (+995)593548507


The Project co-financed by the Polish development cooperation programme of the Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Poland.